Bijna Jarne Bams

Ondanks het vrij lastige parcours werkten de renners de wedstrijd af aan een verschroeiend tempo waarbij in volle finale Siebe Van Olmen en Lennert Van Eetvelt vooruit raakten, op weg leken naar de zege maar in de slotkilometers nog werden bijgehaald door tien achtervolgers. Floris Van Tricht spurtte naar de overwinning.
Geen uitbundigheid na de aankomst bij Van Tricht. De manier en het gemak waarop hij in de slotmeters Jarne Bams overstak, deed vermoeden dat winnen bijna zijn tweede natuur was. Toch niet. Deze overwinning was voor de eerstejaars junior pas zijn allereerste zege op de weg. Eind december won hij al wel eens in het veld (Vilvoorde), maar dit is toch van een andere orde. “Hij kwam plots uit het niets”, aldus Jarne Bams die al bijna met één hand de zegebloemen beet had.
“Mijn ploegmaat Tomac Soenen nam me voor de laatste bocht op sleeptouw. Hij ging zo hard te keer dat we met ons twee na de bocht anderhalve lengte voor hadden op de rest. Ik ging meteen door en dacht dat we vlot één en twee zouden worden. Maar plots kwam Van Tricht uit het niets. Neen, ik viel niet stil. Hij moet echt een ongelooflijke snelle spurt hebben gereden. Goed van hem, jammer voor mij. Na tal van dichte ereplaatsen zou ik toch wel een graag willen winnen. Maar ik ben geduldig. Het zal er wel eens van komen zeker? Wie weet op het PK in Kerniel dat op 21 juli betwist wordt”, glimlacht de knaap uit Koersel. 
Wie ooit in Montenaken koerste, weet dat het golvend parcours niet gemakkelijk is. De hitte maakte het nog extra lastig, maar dat weerhield de 80 deelnemers niet om er constant een hoog tempo in te houden waardoor ontsnappen bijzonder moeilijk werd. Uiteindelijk raakten 8 renners lichts voorop. Maar omdat de samenwerking niet het van het was, gingen Siebe Van Olmen en Lennert Eertvelt (ploegmaat van Van Tricht) alleen door. Ze namen een halve minuut en gaven alles. Met die voorsprong gingen ze ook de slotronde in, achterna gezeten door een achtervolgend groepje van tien dat de twee leiders op iets meer dan 2km van de meet op de nek viel. “Omdat we met twee van ons team Sport en Moedig Genk mee waren, moesten we vanaf toen onze kans grijpen”, aldus Bams. “We kennen elkaar goed dus veel praten was zeker niet nodig. Tomac deed wat hij moest doen en hij deed het goed. Ook ikzelf maakte geen fout. Als je na de laatste bocht enkele lengten voor ligt en je voelt dat er nog kracht in de benen zit, is er geen enkele reden om nog te aarzelen. Dat deed ik ook niet. Alleen stuitte ik op een sterkere en snellere Van Tricht en daar moeten we ons dan sportief bij neerleggen.”

Share