Bjorn Vandebeek

Vandebeek beste Limburger in de Ster

Een jaar geleden werd Jasper Philipsen eindwinnaar van de Ster. Eindelijk nog eens een Limburgse winnaar. Dat was meer dan 20 jaar geleden. Dat hij dit jaar geen opvolger uit eigen gouw zou krijgen, was te verwachten. In tegenstelling tot de voorgaande jaren huisvest onze provincie op dit moment niet echt juniores die op nationaal en zeker niet op internationaal niveau met de besten kunnen wedijveren.
De voorgaande jaren hadden we dat met kanjers als Philipsen, Ghys, Thijssen, Meeus, Vriens, Loenders, Reynders, Snyers, Vastmans, Menten, Vanreyten, Capiot, Geuens, Capiot, Teuns, Wellens wel.
Dit jaar moet zowat een overgangsjaar worden. Koersen op ‘sterniveau’ met drie dagen achter elkaar wedstrijden van om en bij de 120km zijn voor de eerstejaars juniores nog net iets te hoog gegrepen. “We moeten ze de tijd geven om te groeien”, benadrukt nationaal coach Carlo Bomans. “Niet alleen in Limburg zijn er op dit moment weinig tweedejaars die het buitenlands geweld aankunnen en dat blijkt in de grote wedstrijden die vooral door buitenlanders worden gedomineerd. Op dit moment steekt Sébastien Grignard, vierde in Parijs-Roubaix, er een beetje bovenuit. Maar hij was er in de Ster niet bij. Ik verwacht veel van de eerstejaars, maar die hebben nog tijd nodig.”
Bomans kreeg gelijk. Met Van Tricht en Vansevenant waren er wel twee Belgische ritwinnaars, maar in het eindklassement wisten zich amper vier Belgen in de top vijftien te klasseren. Nooit eerder gezien. Daarbij Bjorn Vandebeek uit Bovelingen die negende werd en op het podium mocht voor de trui van beste Limburger. Hij werd ook de tweede beste Belg in deze Ster. “Daar ben ik best wel tevreden mee”, knikt Bjorn. “Dit was een Ster met een wel bijzonder sterk internationaal deelnemersveld waarin ik me vrij goed heb kunnen handhaven. Dat geeft me vertrouwen voor de volgende maanden. Voor mezelf is deze prestatie niet echt een verrassing. Ik rijd al het ganse seizoen goed met al zeven top-tien plaatsen waaronder een negende plaats in de hoog gequoteerde La Bernaudeau in Frankrijk. Omdat ik nog niet won, bleven die prestaties wat uit de schijnwerpers.”
Op het eindpodium klimmen in de Ster, is voor Vandebeek niet nieuw. Ook vorig jaar lukte hij daarin. “Toen als ploegmaat van eindwinnaar Jasper Philipsen”, knikt hij. “We wonnen toen naast het individuele klassement ook het ploegenklassement. Dat zat er dit jaar niet in. Daarvoor waren de Britten te sterk. Maar met de trui van beste Limburger ben ik ook wel heel tevreden hoor.”
Zich tonen in de Ster was voor Vandebeek één van zijn hoofddoelen voor dit seizoen. “Het is koersen in mijn achtertuin op mijn trainingswegen. En nu de eerste rit ook in mijn eigen Bovelingen aankwam, was ik nog extra gemotiveerd. Uiteraard had ik daar graag willen schitteren. Voor eigen volg rijden brengt echter altijd wat extra stress mee en dat heeft me genekt. Zondag heb ik dat kunnen rechtzetten. Ik kon meegaan met een achtervolgende groep en schoof daardoor in het klassement op naar de negende plaats op slechts 40” van de leider. In de slotrit heb ik een paar keer geprobeerd om dichter te geraken. Maar de Britten waren super sterk en controleerden de hele koers. Nog goed voor hen dat leider Wright op minder dan 3km van de finish ten val kwam. Anders was al hun werk voor niets geweest. Eigenlijk onbegrijpelijk dat hij in die hectische slotronde nog zoveel risico’s nam terwijl toen de eindzege toch al binnen was.”

Share