"Een slapeloze nacht als gevolg"

Vierde worden in Parijs-Roubaix is knap. Maar het kan ook voor een slapeloze nacht zorgen. Dat is wat met Robbe Ghys gebeurde. Als je die zo fel begeerde zege bijna beet hebt, pas op de ‘velodroom’ wordt bijgehaald en dan net naast een podiumplaats grijpt, doet dit pijn.

Samen met Nathan Van Hooydonck en Alexis Brunel draaide de Lummenaar, met kleine voorsprong op een achtervolgende groep van 15 renners, de piste op. Laat de piste nu net de speeltuin van Robbe zijn. “Mijn pisteërvaring zou zeker een voordeel geweest zijn. Toen we de piste opdraaiden, ging ik meteen naar boven terwijl de twee anderen naar beneden werden gedreven. Wat niet wil zeggen dat ik zou gewonnen hebben. Van Hooydonck en Brunel zijn geen doetjes. Bovendien was mijn bobijntje ook wel ver af. Even voordien had ik immers even moeten afhaken omdat ik last kreeg van krampen.”
Niet verwonderlijk na zo’n koers waarin hij al op 130km van het einde aan de haal ging. “Dat was vooraf mijn plan. Kwestie van snel op het gemak te zitten en niet te moeten wringen voor elke kasseistrook”, stelt hij. “Door de ploegleiding werd ik als één van de kopmannen vooruit geschoven en dan val je normaal niet van zover aan. Maar ik vroeg om toch met een vroege vlucht te mogen meegaan. Daar konden ze mee leven indien het een voldoende grote groep was. Toen 13 renners aan de haal gingen, schoof ik mee. We namen snel meer dan drie minuten voorsprong. Plots ging voor ons een overweg dicht. Daardoor kwam het peloton zomaar een minuut dichter en kregen ze weer moed terwijl bij ons het tempo eruit was. Zonder die gesloten overweg waren we mogelijk nog verder uitgelopen. Nu kwam nog een grote groep met frissere jongens waaronder met twee ultieme medevluchters en ook de latere winnaar, terug.”
Op Carrefour de L’Arbre reden Brunel en Van Hooydonck weg. “Op dat moment had ik net een stuurfoutje gemaakt waardoor ik wat achterop was geraakt”, gaat Robbe verder. “Ik ben dan op en over een achtervolgend groepje gereden en uiteindelijk bij de twee koplopers gekomen. Daarmee had ik een serieuze pijl verschoten. Maar met een aankomst op de piste hoopte ik die twee toch achter me te kunnen laten. Tot plots op de piste zelf een groepje van 15 kwam aansluiten.”
Ghys werd uiteindelijk vierde. “Mooi maar ik heb er de nacht van zondag op maandag toch van wakker gelegen. Telkens peinzend wat ik mogelijk fout had gedaan. Eigenlijk niets en dus kan ik mezelf ook niets verwijten.”
Deze week laat Robbe de fiets op stal. Kwestie van het lichaam goed te laten recupereren. “Om daarna weer extra hard te trainen want ik wil zo graag mee naar het WK op de weg. Dat is mijn volgende doel.”
Om daarna prof te worden? In de wandelgangen wordt gefluisterd dat Vlaanderen in hem geïnteresseerd is. Een beetje voor de hand liggend gezien zijn kwaliteiten op de piste en als partner van De Ketele en De Pauw. “Ikzelf heb in ieder geval nog geen enkel contact met hen gehad. Het zou voor mij inderdaad een ideale opstap zijn, maar ik vrees een beetje dat men me dan volledig richting piste wil duwen met het oog op de Olympische Spelen. Mooi natuurlijk, maar ik wil ook heel graag een carrière op de weg proberen uit te bouwen. Vandaag (woensdag 31 mei) heb ik een gesprek daarover. Neen, niet met de ploegleiding van Vlaanderen, maar met mijn pistepartners”, wil Robbe nog benadrukken. 

Share