Goud voor Dina Scavone op jeugdspelen

Na Jente Verstraeten (judo) en Daniel Seghers (atletiek) heeft de Limburgse Dina Scavone ons land een derde gouden medaille bezorgd op het Europees Jeugd Olympisch Festival in het Hongaarse Györ. De Lommelse wielrenster spurtte zich in de wegwedstrijd naar de overwinning. Ze deed dat met bravoure. De tweede stond figuurlijk amper op de foto.
“Dit is zonder twijfel het allermooiste was ik tot nu toe al heb bereikt”, aldus een overgelukkige Dina wiens vader Daniël een gewezen profvoetballer is die ondermeer bij Lommel en Lierse heeft gespeeld en daar zelfs proefde van de Champions League. Haar mama heeft ook vaak als snookerkampioene in de spotlights gestaan. Nu is het de beurt aan dochterlief om in de schijnwerpers te treden. Dat is haar via het behalen van goud op deze jeugdspelen al aardig gelukt.
“Deze overwinning is buiten alle verwachtingen”, benadrukt Dina. “Ik was al dolblij geselecteerd te zijn voor deze spelen. Een unieke belevenis. Iets dat je maar één keer in je leven kan meemaken. Ik heb ontzettend genoten van de openingsceremonie en ook van de vele contacten met leeftijdsgenoten uit andere sporten. Dat op zich is al onbetaalbaar. En nu ik ook nog goud heb behaald, wordt de sluitingsceremonie van zondag allicht nog zoveel mooier.”
Begrijpelijk was Dina, maar ook de entourage, meteen na de aankomst uitgelaten en ontzettend emotioneel. “Omdat het zo mooi is, maar ook zo onverwacht”, stelt ze. “Ik moest het hier opnemen tegen de beste meisjes van Europa. De meesten kende ik totaal niet. Dus ik wist bij de voorbereiding van de sprint ook niet wiens wiel ik moest viseren. En ook al lijkt het op de foto dat ik die spurt met de vingers in de neus win, dat was zeker niet zo. Vooral wat vooraf ging was hard tegen hard. Iedereen wilde zich tijdens de slotkilometers uiteraard vooraan plaatsen en dan wordt er niet op een duwtje gekeken. Ik kon me gelukkig handhaven en dan moet je nog een beetje geluk hebben dat je op een goede positie zit. Voor hetzelfde geld raak je ingesloten en is het over. Dat geluk was nu aan mij mijn kant. Het meisje dat net voor me reed zette van ver de spurt in waardoor ik mee in haar zog kon om dan met de meet in zicht uit haar wiel te komen. Dat ik snelle benen heb, weet ik uiteraard van mezelf. Maar dan nog heeft de factor geluk een dikke vinger in de pap.”
Bescheidenheid siert haar. Maar je moet het toch nog altijd maar doen. En Dina deed het.

Share