Helchteren

Datum: 
7 mei 2017
Categorie: 
profs
Dln: 
113
Toptien: 
  1. Jerome Baugnies
  2. Dieter Bouvry
  3. Gianni Marchand
  4. Mike Teunissen
  5. Jelle Mannaerts
  6. Lawrence Naesen
  7. Jimmy Janssens
  8. Robbe Ghys
  9. Jelle Cant
  10. Timothy Stevens
verslag: 

Met Jerome Baugnies mogen de organisatoren van de Trofee Maarten Wynants een mooi naam bij op hun erelijst schrijven. De 30-jarige Wantyrenner haalde het in een spurt met drie. Dat trio Baugnies, Bouvry, Marchant ontsnapte in de slotronde uit een kopgroep van achttien die zich iets voorbij halfwedstrijd vormde en met daarbij toch een sterke Limburgse delegatie.
Een Limburgse overwinning zoals vorig jaar met Joachim Vanreyten zat er nu niet in. Vooraf had men zeker gehoopt op een sterke prestatie en wie weet overwinning van Maarten Wynants himself. En ook al zijn dat soort wedstrijd niet de ‘cup of tea’ van Maarten, toch was hij voor zijn eigen wedstrijd zonder twijfel gemotiveerd. Aanvankelijk zag het er ook goed uit toen hij in een ontsnapping met een achttal mee schoof. Doch niet veel later moest hij de wedstrijd verlaten met een afgebroken zadel.
Na tal van ontsnappingspogingen werd de wedstrijd iets voorbij halfweg in de beslissende plooi gelegd toen een groep van 18 renners aan de haal ging. Daarbij ondermeer Timothy Stevens en dat was toch wel een klein mirakel. Een week geleden lag hij nog in bed met het begin van een longonsteking. “Al een klein wonder dat ik hier vandaag weer kon koersen. En aanvankelijk ging het ook behoorlijk. Maar op het einde ging het licht compleet uit. Met deze 7de plaats ben ik dan ook super tevreden.”
Ook Jelle Mannaerts was mee. Het aantal ereplaatsen dat hij dit jaar in grote wedstrijden, vaak met profs, al bij elkaar fietste is quasi niet meer te tellen. En daar voegt hij nu met een 5de stek in deze Trofee Maarten Wynants nog eentje bij. “Ik heb tot bijna aan de streep in mijn winstkansen gelooft”, aldus Jelle. “Maar blijkbaar is mijn tot nu toe prima seizoen ook de tegenstand ontgaan. Ik kreeg totaal geen bewegingsruimte. Een paar keer heb ik het geprobeerd, maar blijkbaar wilde niemand met mij naar de streep. Ook toen in de slotronde het trio Baugnies, Bouvry, Marchant aan de haal ging, keken ze naar mij. In de slotkilometer heb ik nog gereageerd op een tegenaanval van Mike Teunissen (die net voor het aanzetten van de sprint nog bij de drie kwam aansluiten nvdr.) en Robbe Ghys maar meer dan een 5de plaats leverde het niet meer op.
De nog piepjonge Robbe Ghys was dus ook mee. Normaal was hij niet eens aan de start verschenen. Maar omdat hij zaterdag in de Ronde van Overijssel letterlijk in de wielen werd gereden en daardoor zeer ontgoocheld uit de wedstrijd verdween, wilde hij dat in Helchteren even rechtzetten. En of hij dat gedaan heeft. Hij werd 8ste. “Van Overijssel had ik veel verwacht”, aldus Robbe. “Het was mijn eerste koers op dat niveau en ik voelde me er klaar voor. Doch door domme pech kon ik mijn kansen niet verdedigen. Ik kwam hier dan ook zeer gemotiveerd aan de start.”
Dat deed naar eigen zeggen ook Jérome Baugnies. “Ondanks een 3de plaats in Wanzele en een 8ste in de Volta Classic heeft mijn voorjaar zeker niet gegeven wat ik ervan verwachtte”, aldus Baugnies. “Maar ik ben iemand die elk jaar pas rond deze periode echt op dreef komt En blijkt nu niet anders te zijn. De vier vorige dagen reed ik met de ploeg de Rhône-Alpes Tour, waar ik vorig jaar tweede werd in het eindklassement. Nu won ons team met Marco Minaard. Pas vannacht op één uur ben ik terug thuis gekomen. Normaal rijd je de dag na een rittenwedstrijd geen kermiskoers. Maar ik wilde hier toch starten. En ja om te winnen. Ik ben iemand die elk jaar een koers of vijf wint en dat wil ik ook nu weer. Tot nu toe was me dat nog niet gelukt, maar in Frankrijk had ik gevoeld dat de benen goed waren en een zege in de lucht hing. Vandaar dat ik hier toch was. Dit soort wedstrijden ligt mij. Tactiek en ervaring spelen hier mee. En dat zijn mijn sterke punten. Toch werd het geen makkie. Er stond behoorlijk wat wind en bovendien moesten we constant blijven rijden omdat we nooit veel meer dan een minuut voorsprong kregen. En in de sprint ging het ook bijna mis. Ik zag Teunissen komen. Met iemand die in de laatste vijfhonderd meter van achter komt, moet je altijd opletten want zo iemand heeft dan veel snelheid. Daarom begon ik vroeg aan de sprint. Even vreesde ik van te ver. Maar het is dan toch gelukt.”
Vlak na de meet ging het wel mis. In de bocht na de streep knalde hij vol in de nadarafsluiting. “Ik was vergeten dat die zo scherp was”, kon hij er om lachen. “Ik nam hem al juichend met één hand en dat bleek geen goed idee. De adrenaline en de vreugde om de winst doet de pijn vergeten. Veel meer dan een paar blauwe plekken zal ik er wel niet aan overhouden zeker? En omdat ik zondag in Frankrijk ook al ten val kwam, kunnen die er nog wel bij.”