Juul Maes kampioen van Vlaanderen

Met vijf overwinningen voor de start van het kampioenschap van Vlaanderen in Laarne topte Juul Maes al de zegestand en was hij dan ook logischerwijze de topfavoriet. Een zware last om dragen maar dat heeft de knaap uit ‘het Kamp’ met bravoure gedaan. Hij mag de komende koersen die mooie trui van kampioen van Vlaanderen sjouwen net als Ryan Cortjens dat twee jaar geleden ook mocht doen.
Woensdag ging hij lang bij zijn clubvoorzitter Jos Mondelaers om zijn splinternieuw aeropakje van kampioen van Limburg af te halen. Dat mag hij na één keer al weer inruilen voor eentje van Vlaams kampioen. “Met plezier”, lacht de nieuwe kampioen.
Het was voor de derde keer op rij dat dit kampioenschap in Laarne plaats vond. Dit jaar op een weliswaar iets gewijzigd parcours maar met dezelfde aankomststrook. “Vorig jaar werd ik daar bij de eerstejaars nieuwelingen tweede”, aldus Maes. “De laatste rechte lijn is er eentje met kasseitjes met daarnaast een smal fietspadje. Wie daar kan spurten kan uiteraard meer snelheid maken dan zij die dat op de kasseien moeten doen. Vorig jaar moest ik op de kasseien passeren en dat lukte niet. Dit keer wilde ik me zo niet meer laten vangen. Doch er is een groot verschil tussen willen en kunnen, want iedereen weet dat en iedereen wil dat. Wat betekent dat er al gespurt wordt om als eerste de laatste bocht uit te komen om zo op het padje te rijden. Eigenlijk zijn het dus twee spurten meteen na elkaar. Niet te onderschatten. Maar het is me gelukt om als eerste de bocht uit te komen. Vanaf toen was het zeker nog 300 meter. Behoorlijk ver maar ik voelde me sterk genoeg en kon standhouden.”
Even leek het erop dat Lucas Rogiers en Siebe Deweirdt (die uiteindelijk ook nog tweede werd) zouden verhinderen dat het een massaspurt zou worden. Uiteindelijk lukte hen dat niet. Op goed 10km van de meet werden ze gegrepen. Vanaf toen hield Maes alles onder controle om het in de spurt op een majestueuze manier af te maken.
Bij de eerstejaars nieuwelingen zorgden Jonathan Vervenne (9de) en Bob Poelmans (10de) voor ereplaatsen maar was Brent Blommen de meest bedrijvige Limburger. De Lummenaar reed een tijdje alleen aan de leiding en had zeker meer verdiend dan 24ste plaats.

Share