Kerniel

Datum: 
19 jul 2020
Categorie: 
el/bel
Dln: 
148
Toptien: 
  1. Colman Alex
  2. Baugnies Jerome
  3. Heyns Nils
  4. Despontin Pierre
  5. Van Nuffelen Glen
  6. Bomboi Davide
  7. Segers Joren
  8. Van den Bossche Angelo
  9. Bouts Jordy
  10. Van Tricht Floris
verslag: 

Via een spurtje tussen de twee ‘profs’ Jérôme Baugnies en Alex Colman, gewonnen door laatstgenoemde, werd in Kerniel een geslaagde en sportief hoogstaande wielertweedaagse afgesloten.
De weinige profs die van de gelegenheid gebruik maakten om te proefstomen, hebben getoond waarom ze prof zijn. De 33-jarige Jérome Baugnies is een gekende naam. Hij verdient al 14 jaar de kost als wielrenner. Baugnies reed ondermeer vijf jaar voor Vlaanderen en de laatste zes jaar voor Wanty-Gobert. Dit seizoen was er daar voor hem geen plaats meer, maar vond hij onderdak bij het Britse continentale team Canyon om daar de jongeren de weg te wijzen. In Kerniel reed hij nochtans in de clubtrui van wielerteam Decock. “Omdat eerst werd gezegd dat continentale renners met een buitenlandse licentie niet aan de oefenkoersen mochten deelnemen, is hij tijdelijk overgestapt naar een clubteam. Maar wellicht zal hij van zodra echt koersen weer mag opnieuw het truitje aantrekken van het Britse continentale Canyon”, hoorden we achter de nadar van mensen die het menen weten. Baugnies zelf wil of kan dit niet bevestigen. In ieder geval bleek dat profbenen sterk zijn en reed hij in Kerniel bijna 40 kilometer vooruit met zijn ‘Canyonploegmaat’ Alex Colman die aanstaande woensdag zijn 22ste verjaardag viert. Deze Colman was als jeugdrenner een beloftevolle veldrijder die elk seizoen meerdere crossen won. Eens belofte concentreerde deze knaap uit Moerzeke zich als lid van het team Lotto-U23 op de weg. Met succes want hij droeg in de Baby Giro zes dagen de blauwe trui. Meteen kwam er voor hem belangstelling vanuit het buitenland. Een Frans en Luxemburgs continentaal team trok aan zijn mouw. “Maar uiteindelijk koos ik voor het Britse Canyon”, aldus Colman. “Bij hen mocht ik een mooi programma rijden en kreeg ik een profcontract. Dit is nu het tweede seizoen dat ik deel uit maak van dat team en waar begin dit jaar dus ook Baugnies naartoe kwam. We kennen elkaar dus behoorlijk goed. We hebben al samen stages afgewerkt en reden begin dit jaar samen wat wedstrijden in Mallorca. Toen we hier in Kerniel samen vooruit geraakten, hadden we mekaar meteen gevonden. Makkelijk was het zeker niet omdat het peloton ons steeds in het vizier hield. Bovendien was dit toch wel een pittig omloopje. Kijk maar eens op mijn computertje. In totaal hebben we 1700 hoogtemeters overwonnen. Of ik mezelf een kans gaf in een spurt tegen Baugnies? Eigenlijk niet. Ik kan wel wat sprinten (vrijdag werd hij op Circuit Zolder nog derde nvdr.). Zeker als het zoals hier bergop gaat. Maar Baugnies is een sterke beer die dit soort hellingen met de grote molen aankan. Gelukkig voor mij had hij op het einde wat problemen met de batterij van zijn schakelsysteem waardoor hij niet de gepaste versnelling kon kiezen. Pech voor hem. Goed voor mij”, glunderde de winnaaGraag vermelden we ook de sterke prestatie van Cédric Raymaekers die tijdens de eerste koershelft het beste van zichzelf gaf maar dit in de finale moest betalen. En zeker ook de knappe poging van Rutger Wouters die eerst met zijn ploegmaat Van Dyck en later alleen de kloof op het duo Baugnies-Colman probeerde te dichten. Hij naderde tot op 15” maar moest zich toen gewonnen geven. Na afloop spelde de gewezen elitenkampioen zijn nummer af en fietste na een wedstrijd van bijna 140km aan gemiddelde van meer dan 44km/u nog richting Koersel. Goed voor een dagje van toch bijna 200km. Men krijgt niets voor niets.