Kurt Geysen wint BK tijdrijden

De ingeweken Limburger Kurt Geysen is in Middelkerke nationaal kampioen bij de eliten z/c geworden. Hij haalde het voor een andere Limburger Rutger Wouters die op 8” eindigde. Uittredend kampioen Benjamin Verraes werd derde.
Op de erelijst van het nationaal kampioenschap tijdrijden voor eliten z/c vinden we slechts twee Limburgse winnaars terug: David Boucher die twee jaar geleden kampioen werd, en dus nu Kurt Geysen. Toevallig of niet twee ingeweken Limburgers. Geysen woonde tot voor kort in Mol en verhuisde naar Tessenderlo.
Boucher was al 37 toen hij als gewezen Fransmans de Belgische driekleur mocht aantrekken. Geysen doet nog beter. Hij werd een maand geleden 40.
In tegenstelling tot Boucher, die een lange profcarrière achter de rug heeft, is Geysen eigenlijk nog een jong koersveulen. Pas tien jaar geleden deed hij zijn intrede in het elitenpeloton. In eerste instantie niet met veel ambitie maar meer voor zijn gezondheid. Het jaar voordien woog de (toen) Molse politieagent 110kg. Afvallen was de boodschap en dat deed hij via het wielrennen. De kilo’s vlogen eraf maar door het harde labeur ging hij op de fiets een aardig stukje vooruit.
We herinner ons nog alsof het gisteren was dat hij op 21 juli 2009 (dus bijna 10 jaar geleden) in Bovelingen zijn allereerste zege behaalde door in de slotronde plaatselijk favoriet Timothy Stevens counterde en daarna meteen in zijn eentje doorging. Enkele kloktikken later werd toen Roy Jans tweede. (zie foto)
Het geluk bij Geysen was toen te vergelijken met dat van nu na het behalen van de nationale titel. “Misschien wel”, knikt hij. “Maar het behalen van deze titel is toch van een heel andere orde.” Tijdrijden is iets wat ik heel graag doe en ook behoorlijk goed kan. Vier jaar geleden werd ik in Postel derde na Frederik Frison en Jimmy Janssens. Ik dacht toen dat dit voor mij het hoogst haalbare was.” Niet dus.
Afgelopen zondag zagen we in Halen al een sterke Geysen die toen stuitte op een mogelijk nog sterkere (of slimmere) Nieuw-Zeelander Kees Duyvesteyn. Maar dat hij voor het BK in orde was, bleek toen al. “Het parcours in Middelkerke was ook echt iets voor mij. Op mijn 40ste ben ik niet meer zo explosief en als er dan wat moet geklommen worden of te veel bochtenwerk in het parcours zit, ben ik wat benadeeld. Nu was het vooral rechtdoor en gas geven. Dat is zoals ik het graag heb. Toch bleef het tot het einde zeer spannend. Bij het tussenpunt bedroeg mijn voorsprong op uittredend kampioen Verraes slechts twee seconden. Het kon dus nog alle kanten uit. Omdat de laatste vijf kilometer mijn beste kilometers waren, gaf ik mezelf wel een kans. En het is gelukt.”

Share