Pieter Jacobs

Jacobs sneller dan verwacht weer op de fiets

We schrijven 28 mei. De dag waarop Stig Broeckx in de Belgium Tour zwaar ten val komt. Ook de dag waarop Pieter Jacobs in dezelfde valpartij twee ruggenwervels brak. Vergeleken met kwetsuren van Broeckx minder erg maar toch ook bijzonder ernstig. Aanvankelijk leek de carrière van Jacobs ten einde. Maar hij vocht hard terug en speldde zondag in Buggenhout weer een rugnummer op.

“Er werd een revalidatieperiode voorspeld van minsten vier maanden. Ik heb dat tot twee maanden herleid”, glimlacht Pieter. “Uiteraard is dat niet van een leien dakje gelopen. En aanvankelijk dacht ook ik dat mijn carrière er op zat. Er werd me eerst gezegd dat het vrij lang zou duren eer ik weer kon fietsen. Dan leek het me ook niet echt meer de moeite om er voor te gaan. Maar snel heb ik de knop kunnen omdraaien. Vrij vlug zat ik weer op de fiets. Weliswaar goed ingepakt in een korset. Op de rollen rijden lukte al vrij vlug. Doch dat zijn uiteraard maar korte ritjes en daar onderhoud je niet echt je conditie mee. De volgende stap waren ritjes met de mountainbike op de weg. Daar zat ik goed rechtop op waardoor ik mijn rug niet al te veel belastte en dat lukte dus wel. Ondertussen ging ik drie tot vier keer per week speciale oefeningen doen bij de kinesist er tussendoor toch voor wakend dat ik mezelf voldoende rust gunde en vooral luisterde na de signalen van mijn lichaam. Pas half juni mocht het korset uit en kon ik rustig weer met de koersfiets op pad en beginnen aan de opbouw van mijn conditie. Dat ging uiteraard moeizaam en twee weken geleden was koersen absoluut nog niet aan de orde. Doch plots kwam er een ommekeer en ging het op training een pak beter. Zo goed dat ik dacht aan koersen. Wat dus afgelopen zondag voor het eerst weer is gebeurd.”

Jacobs reed in Buggenhout vlot mee in het peloton en werd 54ste. “Die uitslag is van totaal ondergeschikt belang”, stelt Pieter. “Ik was al heel blij dat ik de koers kon uitrijden. Het is nog niet allemaal rozengeur en maneschijn. Mijn rug is nog vrij zwak en dat voel ik tijdens een wedstrijd meer dan op training omdat je daar vaak moet optrekken en de grote versnelling moet duwen. Dat is toch wel belastend voor de rug. Daar is zeker nog veel werk aan. Het zal ook nog wel een tijdje duren eer ik weer op niveau ben om in de wedstrijden wat voor de ploeg of voor mezelf te kunnen doen. Maar ik wil vanaf woensdag toch heel graag aan de Ronde van Namen deelnemen. Vijf dagen goed afzien is bevorderlijk voor de conditieopbouw. Zo hoop ik iets sneller terug te zijn waar ik wil zijn. Al is het voor mij uiteraard ook afwachten hoe dat in de Ronde van Namen zal gaan met de rug.”

Ook al is het breken van twee ruggenwervels (L2 en L4) een zware kwetsuur, toch prijst Pieter zich gelukkig. “Als je bedenkt wat er met Stig is gebeurd”, mijmert hij. “Dit had mij dus ook kunnen overkomen. Het verschil was amper één meter. Eigenlijk is Stig als eerste gevallen en ben ik er over heen gegaan. Het kan dus altijd erger. En als je er zelf bij betrokken bent en er zo dicht bij bent geweest, mag ik ondanks de zware kwetsuren van geluk spreken. En dat heeft me de jongste maanden geholpen om er weer voor te gaan.”

 

Hopelijk krijgt Stig ook nog eens die kans. Al beseft iedereen dat die kans bijzonder klein is. Doch… hoop doet leven !

Share