Robbe Ghys en Glenn Loenders

Via de grote poort binnen

ROBBE GHYS
“De speeltijd is voorbij”

Wat goed is komt snel. Dat Robbe Ghys goed is, had hij de voorgaande jaren bij de nieuwelingen en juniores al bewezen. Maar dat hij al meteen via de grote deur zou binnenkomen in de beloftencategorie, is toch buiten verwachting. In Gent-Staden, de eerste wedstrijd van de beker van België, maakte hij mee de wedstrijd, had zijn inbreng in de zege van zijn ploegmaat Edward Planckaert en werd zelf ook nog tiende.
En dat terwijl hij eigenlijk pas in laatste instantie voor die wedstrijd werd opgeroepen omdat Van Gompel op stage na een val last had van de knie. “In eerste instantie was ik een beetje geschrokken, toen de ploegleiding mij vroeg. Zou ik dat al aankunnen?”, vertelt Robbe. “Maar even later was ik dan ook weer fier want dit betekende dat ik op stage toch een goede indruk had nagelaten. Bovendien hoefde ik niets te vrezen. Ik had niets te verliezen. En ik maak deel uit van een sterk team met een schitterende omkadering waar ik me kon aan optrekken. Er was echter geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht dat ik vooraan zou kunnen meedoen. Dit is in ieder geval een goed begin van hopelijk iets moois.”
Volgend weekend rijdt Robbe de Ster van Zwolle. “Dat is een 1.2-wedstrijd tussen de profs dus. Wellicht gaan ze me daar terug met de voeten op de grond zetten”, lacht de Lummense wonderboy die als jeugdrenner al een erelijst opbouwde waar 99% van zijn leeftijdsgenoten jaloers op zijn.
“En toch begint het voor mij nu pas”, stelt Robbe. “Geloof het of niet maar als junior trainde ik quasi nooit langer dan 70km. Meestal deed ik per week drie fietstrainingen en twee stabilisatietrainingen. Vergeleken met anderen heel erg weinig. Ik deed dat bewust. Er zijn voorbeelden genoeg van jongeren die als nieuweling en junior leven als een prof en eens beloften daar niets meer kunnen bijdoen en wegzakken. Nu heb ik mijn trainingsvolume wel serieus aangepast. Tijdens een duurtraining durf ik nu al eens tot 120km gaan. Binnenkort gaan we met de Gentse wielerschool, waar ik momenteel op het laatste jaar zit, op stage in Portugal. Waarschijnlijk gaan we daar die intensiviteit nog wat opdrijven.”
Gent-Staden was voor Ghys zijn allereerste beloftenwedstrijd. “Vooraf wist ik echt niet wat ik er van moest verwachten. In ieder geval heb ik nu al gemerkt dat vergeleken met de juniores het niveau een pak hoger ligt. Toen kon ik het me veroorloven om een groepje te laten wegrijden. Meestal kon ik dat dan nadien recht zetten door er naartoe te rijden. Dat zal nu anders zijn. Misschien dat ik dit over enkele jaren weer kan, maar nu in ieder geval zeker niet. Ik besef ook dat die prestatie van afgelopen weekend niet elke week haalbaar zal zijn. Af en toe een resultaat neerzetten is uiteraard tof. Maar ik wil dit jaar vooral veel rondkijken en leren en zal zeker niet te beroerd zijn om mijn handen uit de mouwen te steken voor een ploegmaat.”
Iets was hij afgelopen weekend trouwens al voor Planckaert heeft gedaan.”

 

GLENN LOENDERS
“We gingen heel hard”

Weliswaar op een iets lager niveau dan Robbe Ghys maar daarom niet minder verdienstelijk was het debuut van Glenn Loenders. Hij maakte vorig jaar eveneens deel uit van die sterke Limburgse junioreslichting en maakte in 2015 vooral indruk als tijdrijder.
Afgelopen zondag reed hij in Brustem zijn allereerste beloftenwedstrijd en werd meteen vijfde. Niet alleen met die ereplaats maakte hij indruk. Vooral de manier waarop hij in volle finale samen met Cedric Raymackers uit Zepperen een kloof van meer dan een minuut op een kopgroep van vijf bijna wist te overbruggen was groots.
“Ik ben er zelf ook heel tevreden mee”, glunderde hij na afloop. “De ganse wedstrijd had ik me goed vooraan kunnen handhaven en in de finale bleek ik nog vrij fris. Waarom zou ik dan eens niets proberen? Toen ik uit het peloton weg wipte, was dat zeker niet met de bedoeling om de leiders nog te pakken. Die leken me te ver weg. Ik wou eerder mezelf eens testen en wie weet een ereplaats uit brand slepen. Toen wat verder Raymackers aansloot en we steeds verder van de groep wegreden, leek die ereplaats binnen. Plots zagen we in de slotronde de leiders voor ons uitrijden. Uiteraard zullen die wel wat gespeculeerd hebben waardoor we dichter konden komen. Maar ik kan je vertellen dat wij ook heel hard gingen. Ik ben dus zeker heel tevreden over mijn debuut.”
En nu volgend weekend Zepperen? “Wellicht niet wegens niet goed genoeg”, schatert Glenn. “Mijn naam stond alvast niet op de voorlopige selectie van de ploeg. Niet zo onlogisch. Onze ploeg huisvest heel wat sterke renners en vermits ik nog maar eerstejaars ben, kan ik begrijpen dat men voor de koers van onze manager Albert Derwael een zo sterk mogelijk team wil opstellen. Maar wie weet vindt men na deze wedstrijd in Brustem dat ik daar ook toe behoor.”

Share