St.-Lambrechts-Herk

Datum: 
16 aug 2020
Categorie: 
jun
Dln: 
150
Toptien: 
  1. Van Ryceghem Lars
  2. Vandenbranden Noah
  3. Pollefliet Gianluca
  4. Vandenstorme Dylan
  5. De Poorter Dries
  6. Lagro Stan
  7. Martens Daan
  8. Vanden Heede Jens
  9. Van Roy Tristan
  10. Simons Rob
verslag: 

 

Zondag vond er in gans België slechts één officiële wielerwedstrijd plaats. Daarvoor stonden de mensen van WC De Bosuil garant. Zij gooiden de coronahanddoek niet en kregen een mooie wedstrijd met 150 deelnemers en een schitterende winnaar. 
Die winnaar luistert naar de naam Lars Van Ryckeghem uit Torhout. Tweedejaars junior en nu al zeker dat hij volgend seizoen zijn eerste beloftenjaar in de rangen van het U23 team van Lotto-Soudal mag uitkomen. Niet verwonderlijk uiteraard. Het is een klasbak. Je wordt niet zomaar zoals hij drie keer nationaal kampioen tijdrijden (twee keer bij de nieuwelingen en één keer als junior) en één keer Belgisch kampioen op de weg (als eerstejaars nieuweling). Maar voor het EK dat over twee weken in Plouay wordt betwist moet hij thuisblijven. Dan maar even antwoorden met de benen zeker? “Ja en neen”, aldus Van Ryckeghem. “Ik sukkel al enkele maanden met een slapend been waardoor ik onvoldoende kracht kan zetten. Wellicht ook daarom dat ik begin juli in de tijdrit op Circuit Zolder ‘pas’ tweede werd. We zoeken naar de oorzaak maar die is nog niet helemaal gevonden. Wellicht daarom dat Carlo Bomans geen risico heeft genomen door mij te selecteren.”
In St.-Lambrechts-Herk weerhield het hem niet om te winnen. Nog wel in een massaspurt. Niet evident voor iemand die als specialiteit tijdrijden heeft. “Het is ook de allereerste keer dat me dit lukt”, glimlacht hij. “Eerst wou ik eigenlijk niet meedoen aan de spurt. Maar ik zat goed vooraan in het wiel van mijn ploegmaat Lawrence Stalpaert. In het zicht van de meet zag ik een gaatje, wipte erin, ging voluit aan, pakte en lengte en blijkbaar kon niemand me nog remonteren.”
Voor Van Ryckeghem is het zijn eerste overwinning van het seizoen. “In dit bizarre jaar heb ik ook nog maar tien koersen gereden”, stelt hij. “Goed dat er nog organisatoren zijn zoals hier die ondanks de strenge maatregelen toch nog een koers op stapel willen zetten. Nu is het weer wachten tot eind augustus in Tremelo. Telkens een hele verplaatsen. Ook vandaag zijn we in totaal toch een vijftal uren met de auto onderweg.”
Maar het is niet voor niets geweest. Alhoewel... prijzengeld is er niet. “Dat is sowieso nooit veel. Als we maar kunnen koersen. Als we daarvoor iets moeten inleveren heb ik daar totaal geen probleem mee.”