St.-Truiden

Datum: 
15 aug 2016
Categorie: 
profs
Dln: 
93
Toptien: 
  1. Pim Ligthart
  2. Dennis Coenen
  3. Peter Koning
  4. Michael Van Staeyen
  5. Sean De Bie
  6. Jerome Baugnies
  7. Christophe Masson
  8. Tim Wellens
  9. Thomas Deruette
  10. Aeloaviv Yechezkel
verslag: 

De tweede Grote Prijs Tim Wellens is niet gewonnen door hemzelf maar door zijn ploegmaat Pim Ligthart die samen met Dennis Coenen en Pieter Koning op goed twintig kilometer van de meet vooruit raakte. Ondanks nog een felle reactie van Wellens himself, bleven de drie vooruit. De Nederlander Ligthart haalde het. Coenen werd tweede.
Het zou mooi geweest zijn mocht Coenen na Buggenhout een tweede profkoers kunnen winnen. “Zo is dat”, knikte hij. “Maar Pim was in de finale gewoon beter. In een spurt had ik hem mogelijk kunnen kloppen. Doch in de slotkilometers was zijn acceleratiesnelheid na de bochten veel beter. Hij nam daardoor een vijftal meter en dat kleine gaatje kreeg ik niet meer dicht.”
Toch was Coenen tevreden. “Tweede in een profkoers is uiteraard niet slecht. Het is voor mij ook een beetje een revanche op het BK van zondag. Daar keerde  ik nogal gefrustreerd van terug. Onze team had maar één renner mee vooraan en toch mochten we er niet achter rijden, terwijl ik toch met goede benen zat. Maar dat is nu weer vergeten, dankzij deze prestatie.”
Op de verdienste van Pim Ligthart valt niets af te dingen. De Nederlander reed de ganse wedstrijd in de aanval. Eerst in een ontsnapping met vier met daarbij ook nog Van Goethem, Van der Zwert en Politt.  Ze reden meer dan 50km vooruit maar hun voorspong groeide nooit boven de minuut. Toen dan Wellens met Coenen en Laurens Sweeck de sprong naar de leiders maakten, leek de koers beslist. Niets van. Ook de rest kwam weer terug. Coenen en Ligthart wilden zich niet zomaar gewonnen geven, zetten nog even door en toen Koning nog voor wat extra power zorgde en in het peloton even werd geaarzeld, liepen de drie weer weg. Dit keer voorgoed.
“Ik ben heel blij dat Pim heeft gewonnen”, aldus Tim Wellens na afloop. “Hij was zeker de beste in de koers. Voor de start wist ik dat het voor mezelf heel moeilijk zou worden om hier net als vorig jaar mijn eigen GP te winnen. Pas zaterdagavond laat ben ik terug gekeerd uit Rio en die jetlag zat toch nog in de benen. Bovendien had ik de indruk dat er dit jaar nog sneller werd gereden dan vorig jaar. Maar dat kan ook aan mijn mindere benen gelegen hebben”, lacht Tim die bijzonder enthousiast was over zijn avontuur in Rio. “Het was echt iets uniek. En als een ploegmaat dan ook nog wint, is dat super. Als ploeg hebben we daar allemaal van genoten. Men laat wel altijd uitschijnen dat het niet goed botert tussen Gilbert en Van Avermaet, maar ik kan je verzekeren dat dit totaal niet het geval is. Die mannen komen bijzonder goed overeen. Uiteraard hebben  we samen ginds een klein feestje gebouwd en zijn we eens ‘chique’ gaan eten. Maar daarna moest ik me weer voluit concentreren op de tijdrit. Dit wil ik absoluut nog eens meemaken. Laat Tokio maar komen. En ik hoor net van de organisatie dat er volgend jaar een derde editie van mijn Grote Prijs komt? Schitterend, ik zal er dan zeker weer bij zijn.”