Stef Claes

"Net iets te laat vooraan"

het dichtst in de buurt kwam. En daar was de Lommelaar best tevreden mee.
Meeus zat in de slotfase een beetje gevangen omdat zijn ploegmaat Stijn Demolder in de slotronde vooruit reed. Idem voor Jasper Philipsen die bovendien door een scafoïdebreuk, drie weken geleden opgelopen in de Vredeskoers, niet over al zijn krachten beschikte. En Reynders kon een fietswissel als gevolg van een haperende versnelling als geldig excuus inroepen.
Dat het Stef Claes was die de Limburgse meubels redde, is niet echt een verrassing. De zoon van Jan was de jongste weken bijzonder sterk bezig. “Dit resultaat is inderdaad een bevestiging van wat er de weken voordien aan vooraf ging”, knikt Stef. “In de Omloop van de Vlaamse Ardennen gaf ik toch blijk van een prima conditie. Ik werd er derde in de eerste rit en in de tweede rit pas om 2km van de meet terug gepakt. Het was dit jaar omwille van ziekte en pech een beetje wachten op goede benen maar die zijn er nu.”
Tijdens het BK van afgelopen zondag hield Stef Claes zich heel lang rustig. Pas in de finale kwam hij vooraan in het peloton postvatten. “Een bewuste keuze”, vertelt Stef. “Omdat die zes renners met daarbij Gerben Thijssen heel lang vooruit reden maar nooit heel veel voorsprong kregen, had het geen zin om krachten te verspillen. De kans dat we ze toch zouden terug pakken was heel groot. Eens dat gebeurd ben ik naar voor geschoven en ben ik bijna met alle ontsnappingen meegegaan. Ook nog in de voorlaatste ronde. Toen we weer gegrepen werden, heb ik me een beetje laten wegdrummen en zat ik daardoor iets te ver om met de drie mee te gaan, die op zoek gingen naar vluchter Stijn Demolder. Was dit wel het geval geweest, dan was ik iets vroeger mee vooraan geraakt en had er mogelijk iets meer ingezeten.”
Nu kwam Stef pas op 500 meter van de meet vooraan aansluiten. “Net voor de kasseien van de Gitsberg schoof ik naar voor en eens boven kon ik meegaan met De Pestel en Vandermosten. Het kostte me bijzonder veel krachten om nog mee vooraan te geraken. Te veel om in de spurt nog een hoofdrol te kunnen spelen.”
Zondag krijgt Claes-junior een herkansing want dan wordt er in Hamont-Achel voor de provinciale juniorestitel gestreden. “Natuurlijk interesseert me die titel”, benadrukt Stef die op amper 10km van het parcours woont. “Alleen jammer dat de koers maar 90km is. Ik had het liever een dertigtal kilometer langer gezien. Bovendien houd ik ook meer van selectievere parcours, al werd ik enkele jaren geleden in Zonhoven ook nieuwelingenkampioen op een totaal vlakke omloop. Hopelijk wordt er hard gekoerst. Gelukkig is het een wedstrijd waaraan ook niet-Limburgers mogen deelnemen zodat we niet met een te klein pelotonnetje van start moeten gaan. Ik hoorde dat er een ploeg Denen aan de start komt. Dat belooft in ieder geval.”

Share