Terug van weggeweest

Een week geleden fietste de 26-jarige Wout Verbeek uit Neerpelt nog rond met een toeristenvergunning. Afgelopen week werd die ingeruild voor een licentie als elite z/c. Zondag werd die al meteen verzilverd met een overwinning in Booischot waar hij deel uit maakte van een kopgroep van vijf. Op zich al een succes dat nog groter werd toen hij zijn medevluchters in de spurt voor de bloemen achter zich liet.
Vanwaar komt plots die Wout Verbeek? Kenners kennen hem uiteraard. In de jeugdcategorieën behoorde de Peltenaar tot de betere Limburgers van zijn lichting. Ook toen verraste hij door plots van uit het niets te komen opdagen. “Ik begon inderdaad pas als tweedejaars nieuweling te koersen. Omdat ik voordien aan ponyracen deed en van mijn ouders pas mocht koersen indien ik mijn pony zou wegdoen, duurde het even eer ik in het wielerpeloton verzeilde. Uw paard doe je niet zomaar weg hé. Ik raakte wat uitgekeken op de paardensport, wilde heel graag koersen en besloot dan toch, weliswaar met pijn in het hart, om mijn paardje in te ruilen voor een stalen ros. Niet zonder succes, ook al had ik de aspirantenopleiding niet doorlopen waardoor de achterstand met mijn leeftijdsgenoten in het peloton er zeker was. Zowel bij de nieuwelingen als bij de juniores kon ik wat koersen winnen. Doch eens belofte stokte het. In plaats van mee de koers te maken moest ik de koers ondergaan. En dat zinde me niet. Daarvoor was ik geen coureur geworden. De combinatie van koersen en studeren (Wout is ondertussen industrieel ingenieur nvdr.) lukte me niet. Dus werd de fiets aan de kant gezet tot mijn studies er op zaten. Samen met een paar vrienden richtten we een toeristenploegje op en namen deel aan toeristenwedstrijden. Met succes en tot onvrede van de anderen. Ze zeiden dat niet met zoveel woorden, maar omdat we al die wedstrijden domineerden, was de jaloezie er wel. Een paar keer namen we met een dagpas deel aan wat open elitenwedstrijd. Een serieus niveauverschil. Maar het bleek dat ik ook daar mijn mannetje kon staan en dit zonder veel training. Ik werk in Zonhoven, 33km van thuis. Meer dan die afstand heen en terug met de fiets en af en toe een klein ommetje bleken te volstaan. Dat deed me besluiten om het dit jaar weer eens bij de eliten z/c te proberen. Niet wetende hoe dit zou meevallen. Goed dus, zo blijkt”, schatert Wout.
Een week geleden werd hij in het stormachtige Zepperen al tweede na de open koers een hele wedstrijd met drie vooruit te hebben gereden. Toen nog met een dagpas omdat zijn licentie als elite nog niet in orde was. En nu al een eerste zege. “Zot hé”, glundert Wout. “Dit had ik zeker niet verwacht. Mijn doelstelling was af en toe eens een top tien te rijden. Maar dit… Al ga ik zeker niet naast mijn schoenen lopen. Mijn ambities zijn beperkt. Ik ben tenslotte al 26. Ik moet niets meer bewijzen in de grote koersen en dus zal je me daar ook niet zien. Koersen voor de fun is mijn motto. Op deze manier is het natuurlijk wel heel plezierig”, besluit de fietsende ingenieur.

Share