Gerrik Decoster

"Deze conditie nog twee weken aanhouden"

Eindelijk loon naar werken voor Gerrik Decoster. Al het ganse seizoen kleurt de tweedejaars nieuweling uit Koersel tal van koersen. Maar winnen lukte nog niet. Zondag was het in Herk-de-Stad dan toch eindelijk raak. Een verdiende zeker. De manier waarop hij die behaalde was groots. Beukend van begin tot einde. Om uiteindelijk ook zijn laatste concurrenten uit het wiel te knallen en solo te winnen.
“Dit is gewoon mijn manier van koersen”, aldus Gerrik. “Alleen levert het vaak niet veel op. Mijn ploegleider en trainer Lander Thijssen heeft me al dikwijls gezegd dat ik wat slimmer zou moeten koersen. Wat meer zou moeten afwachten. Doch dat zit blijkbaar niet in mijn aard. Ook zondag heb ik mezelf niet gespaard. Toen al vroeg twee renners aanvielen ben ik er in mijn eentje naartoe gereden. En in de finale heb ik mijn medevluchters kunnen achterlaten. Ik heb dit al vaker geprobeerd. Maar je moet natuurlijk ook wat geluk hebben.”
Decoster is zonder twijfel één van de vaandeldragers van Sport en Steun Leopoldsburg. Toen hij een week eerder tijdens het BK ploegentijdrijden lek reed was het team één van zijn sterkhouders kwijt. “Anders waren we zeker dichter geëindigd dan die zevende plaats”, meent Gerrik. “Maar pech hoort ook bij de koers. En daar heb ik dit seizoen ook al mijn deel van gehad.
Uiteraard werd hij een beetje ongeduldig omdat die eerste zege maar uit bleef. Zeker omdat enkele van zijn ploegmaats en makkers wel al eens hadden kunnen winnen. “Als je er zoals ik al een paar keer heel dicht bij bent geweest, snak je er natuurlijk naar”, bekent hij. “Toen ik zondag als eerste over de meet reed, was het dan ook alsof er een last van mijn schouders viel. Zaterdag derde in Berlaar en zondag winst… mijn weekend was dan ook super geslaagd. Al waren die twee koersen zeker niet mijn beste wedstrijden van het seizoen. Op het PK in Vliermaal was ik veel beter en daar reed ik ook slimmer”, lacht hij. “Alleen werd ik daar op goed 200meter van de meet gegrepen. Als je daardoor naast die kampioentrui grijpt, doet dat wel even pijn. Maar ik wist dat mijn tijd ook nog wel zou komen.”
Over twee weken is er het nationaal kampioenshap in Grandglise. “Daar heb ik mijn zinnen op gezet. Met dezelfde benen als op het PK moet ik goed kunnen schoren. Indien er een groepje wegrijdt, hoop ik mee te zijn. Met mijn huidige conditie, die ik nog twee weken moet kunnen aanhouden en mogelijk aanscherpen, moet dat mogelijk zijn. En wie weet lukt het me dan om daar top tien te rijden. Dat zou ik al een fantastisch resultaat vinden. Al mag het natuurlijk altijd meer zijn”, lacht hij.

Share