Iserbyt wint veldrit in Beringen

Zoals verwacht ging de overwinning op B-mine naar Eli Iserbyt die na zin overwinning van een week geleden in Lokeren een twee op twee haalt. Toch heeft hij het niet op een presenteerblaadje gekregen en werd hij wat geholpen door de pech van onder meer Toon Aerts, Michael Vanthourenhout en Lars van der Haar.
Veldrijders en met uitbreiding wielrenners zijn beesten. Dit keer was Lars van der Haar daar een sprekend voorbeeld van. Net na de start raakte bij een inhaal manoeuver zijn schouder uit de kom. De Nederlander duwde het er eigenhandig in. Een bijzonder pijnlijke manipulatie. “Dat is het zeker”, beaamde Lars nadat hij ondanks die tegenslag toch nog als tweede over de meet was gebold. “Gelukkig had ik er tijdens de wedstrijd geen last meer van. Morgen zal dat wel iets anders zijn”, glimlacht hij. “Tijdens de eerste beklimming van de terril wilde ik al lopend in een bocht twee concurrenten passeren. Daarbij hield ik mijn fiets iets te ver van het lichaam waardoor de schouder uit de kom schoot. Ik ben toen moeten gaan zitten om die erin te duwen. Uiteraard kostte me dat nogal wat plaatsen en tijd op de kopgroep.”
Vooraan hadden zich vier renners afgezonderd. Toen al was duidelijk dat de winnaar uit de kopgroep van vier zou komen. Eerst leek het er op dat Laurens Sweeck dat zou kunnen zijn. Nochtans had hij vooraf laten horen dat dit parcours niet zijn ding was en misschien ook wel niet geschikt voor een veldrit. Had de zandspecialist daarmee zand in de ogen van de concurrenten gestrooid? Niet want onder druk van Toon Aerts, die het commando overnam, moest Sweeck voorhaan afhaken. Dat moest ook Vanthourenthout. Niet omdat de benen leegliepen. Wel omdat in volle klim zijn versnellingsapparaat vastliep waardoor hij de wedstrijd moest verlaten. Iserbyt bleek niet de benen van een week geleden in Lokeren te hebben en moest bijten om in de buurt van Toon Aerts te blijven die in tegenstelling tot Lokeren en op een parcours dat theoretisch niet het zijne is (al won hij er vorig jaar) blijkbaar een metamorfose had ondergaan. “Ik was in Lokeren inderdaad niet mijn eigen zelf”, aldus Toon. “Een echte verklaring heb ik daar niet voor. Vandaag reed ik op het niveau waarmee ik zeker tevreden kan zijn.”
Helaas liep plots zijn voorband leeg waardoor voor Iserbyt de weg naar zijn tweede zege breed open lag. Al kwam ‘beest’ Van der Haar daar ei zo na nog een stokje voorsteken. Hij kwam van heel ver terug en vatte de laatste ronde aan met slechts 7 seconden achterstand op leider Iserbyt. “Ik zag hem komen”, aldus Iserbyt. “Maar ik bleef rustig. Omdat ik al heel diep was geweest op dit bijzonder lastige parcours, moest ik mezelf de tijd geven om wat te recupereren om dan tijdens de laatste beklimming nog eens alles te geven. Ik verwachtte dat Lars dan wel weer wat terrein zou moeten prijsgeven.”
En zo bleek ook.
De derde podiumplaats ging naar Daan Soete die deze in de laatste ronde nog voor de neus van Sweeck weg snoepte. “Kort geleden had ik hier een mountainbikewedstrijd gewonnen en wist dat indelen heel belangrijk zou zijn. Aanvankelijk heb ik daarom mijn eigen tempo gereden om de laatste twee ronden alles op alles te zetten. Een goede keuze zo is nu gebleken.”

Share