"Taart zonder kers smaakt ook lekker"

Als je twee van de vier ritten van de Ster van Zuid-Limburg wint en één keer als derde finisht, ben je een verdiende eindwinnaar. Niemand die dan ook de eindzege van de Deen Tobias Svarre in vraag stelt. Hij won vrijdag de proloog en verdedigde de drie daaropvolgende ritten samen met zijn ploegmaats die gele trui met glans.
De nieuwe versie van de Ster was organisatorisch een topper. Sportief ging het ook een heel andere richting uit dan de 42 voorgaande edities. Nooit eerder zijn alle ritten in lijn op een massaspurt uitgedraaid. Logisch gevolg, nooit eerder was de proloog zo bepalend voor het eindklassement.
Twee massaspurten werden gewonnen door niet-spurters. In Gellik won leider Tobias Svarre, weliswaar met miniem verschil op nationaal sprintkampioen Liam Van Bylen. “Mijn dada is bergop rijden. Het moet van bij de U15 geleden zijn dat ik eens een massaspurt heb gewonnen”, zei Svarre na afloop. “Deze zege is de verdienste van mijn ploegmaats die me uitstekend naar de laatste rechte lijn brachten.” In Mopertingen haalde Niels De Clerck het. “Nooit eerder heb ik een groepssprint gewonnen”, verraste hij. “Ik zat op de derde rij en plots ging het op 100 meter van de meet voor mij helemaal open. Ik dook in het gat en won, weliswaar met miniem verschil.” Enkel in Opgrimbie won met Liam Van Bylen een pure sprinter nadat hij een dag eerder in Gellik nipt geklopt werd.”
Te veel massaspurten? Niet lastig genoeg om onderweg verschillen te maken? Misschien iets om voor de toekomst over na te denken parcoursbouwer Erik Stevens? Misschien in de toekomst iets meer terug richting Zuid-Limburg trekken? “Dat zal dan toch nog niet voor de eerste vier jaar zijn, want zolang hebben we een overeenkomst met Lanaken”, aldus koersdirecteur Stevens. “Zelf had ik het ook niet verwacht want de parcours waren zeker lastig genoeg. Alleen hadden we dit keer te maken met een leider die er samen met zijn ploeg met kop en schouders bovenuit stak en alles neutraliseerde.”
Uiteraard waren de Denen sterk. Maar in het verleden hebben er nog tal van sterke renners met sterke ploegen de Ster gedomineerd. Toch?
De winnaar heeft op het einde van de rekening altijd gelijk. Wat vond Tobias Svarre van deze Ster? “Een prachtige wedstrijd en ik ben dan ook bijzonder blij dat ik die als eindwinnaar kan afsluiten met dank aan mijn teamgenoten. Of het niet zwaar genoeg was? Toch wel hoor. De eerste dag viel het best mee. Maar zondag en maandag was het behoorlijk lastig. Die twee dagen hebben we als ploeg meerdere keren onze tenen moeten uitkuisen om de trui te vrijwaren. Vooral de slotrit was zwaar. Door het parcours maar ook omdat we constant werden aangevallen. Uiteindelijk hebben we alle pogingen kunnen neutraliseren. Op 5km van het einde heb ik op het laatste klimmetje zelf nog eens geprobeerd om weg te geraken. Wat zou het mooi geweest zijn om solo te kunnen arriveren en zo de kers op de taart te zetten. Geen kers dus. Maar de taart smaakt ook zonder kers bijzonder lekker.”

Share