Wat jammer voor Van Moer

Wielerliefhebbers mochten genieten van de werken van ‘Brent Van Moer’. Een kunstwerk van de bovenste plank. Na een ontsnapping, eerst met drie en op het einde alleen, van om en bij de 150 kilometer heeft hij bijna de Ronde van Limburg gewonnen. Helaas werd hij op minder dan vijfhonderd meter van de meet de verkeerde weg opgestuurd door een seingever die de wagens hoorde af te leiden. Toch een smet op de voor het overige perfecte organisatie. Dit maakt uiteraard niet de rekening van Tim Merlier die pas ter elfder uren na zijn opgave in de Giro aan het deelnemersveld werd toegevoegd, en zo naar de overwinning spurtte. Een anticlimax aan het einde van een mooie wedstrijd.
Mooi dat Merlier wint, maar de morele winnaar is zonder discussie de 23-jarige Brent Van Moer die op weg was naar zijn eerste profzege. Een talentvolle kerel waarvan we zeker nog gaan horen. Maar iedereen die het jeugdwielrennen een beetje volgt had dat al lang begrepen.
Burger, Beullens en vooral Brent Van Moer hebben de koers kleur gegeven door al na kilometer 40 aan de haal te gaan. Uiteindelijk bleef net voor het ingaan van de laatste 30km alleen gewezen zilveren medaille tijdrijden in Innsbruck (bij de beloften) Brent Van Moer nog vooraan met Colman en Backaert die de kloof naar de leiders overbrugden. Even later bleek dat ook die twee geen partij waren voor een bijzonder sterke Van Moer.
Op ongeveer 20km van het einde moest de weliswaar nog maar 22-jarige Colman op een hellinkje van niemendal zoals die van Grootloon vooraan lossen. Wanneer dat gebeurt ben je gewoon niet goed genoeg. Anders was het met Juul Hesters die even later met materiaalpech moest achterblijven. Zo bleven alleen nog Van Moer (al 140 km in de aanval) met nog een andere hardrijder Frederik Backaert (ooit gereden voor het Truiense beloftenteam United Cycling) vooraan. En als je op 15km van het einde nog een minuut voorsprong hebt op het peloton, is de kans op succes niet groot maar wel mogelijk. En als Backaert dan op een kasseistrook moet lossen, wordt het voor Van Moer pas echt moeilijk. Gaat hem een ‘één’ tegen ‘allen’ strijd. Toen gewonnen door ‘allen’. Nu bijna gewonnen door ‘één’. Wat had men het Brent Van Moer gegund. Maar op een paar honderd meter van de streep werd de arme Van Moer mee afgeleid met de wagens waardoor hij plots van het parcours verdween en zo een bijna zekere zege de mist zag ingaan.
De spurt werd dan gewonnen door Tim Merlier. Uiteraard een mooie naam op de erelijst, maar dit had eigenlijk Brent Van Moer moeten zijn.
(foto:; Dick Demey)
 

Share